شاپیران هر هفته کامل‌تر می‌شود. هر قابلیت تازه و هر بهبودی که به دست فروشگاه‌ها می‌رسد، همین‌جا ثبت می‌شود — به‌ترتیب زمان و به زبان ساده.
کد فقط یک‌طرفه مصرف می‌شد: شمارنده بالا می‌رفت و هیچ‌وقت پایین نمی‌آمد، پس مشتری‌ای که پول نمی‌داد کدش برای همیشه سوخته بود. بدترین حالتش در باشگاه بود — عضو امتیازش را می‌داد، کد می‌گرفت، سفارش لغو می‌شد و هم امتیاز رفته بود هم کد. حالا هر مسیری که سفارش را باطل می‌کند کد را هم آزاد می‌کند.
سه چیز از قلم می‌افتاد: کارمزد روش پرداخت از جمع حذف می‌شد، تخفیف درصدی با سبد جدید مقیاس نمی‌خورد (یک کد ۲۰٪ روی سفارش نصف‌شده عملا ۶۷٪ می‌شد)، و یک تخفیف باشگاهی اضافه می‌شد که موقع خرید داده نشده بود. کنارش کد تخفیف سفارش پیش‌نویس حالا لحظه فعال‌سازی دوباره سنجیده می‌شود، نه فقط موقع ساخت.
تا امروز تصویر ساخته رایا دقیقا کنار عکس واقعی محصول می‌نشست بدون هیچ فرقی، و چند ماه بعد کسی نمی‌توانست بگوید کدام با دوربین گرفته شده. حالا هر تصویر ساخته‌شده نشان کوچک رایا روی گوشه‌اش دارد — هم در کتابخانه رسانه هم در پنجره انتخاب تصویر. یک دکمه «ساخته رایا» هم یک‌جا همه‌شان را نشان می‌دهد. تصویرهای قبلی خودکار علامت خوردند.
این وعده هیچ‌وقت اجرا نمی‌شد: لینک پیامک فقط یک نشانه به آدرس سبد اضافه می‌کرد که هیچ بخشی از فروشگاه نمی‌خواندش، و مشتری کامل هزینه ارسال را می‌پرداخت. حالا یک کد واقعی یک‌بارمصرف ساخته می‌شود و مبلغ بخشیده‌شده جدا ثبت می‌شود. هر تماس هم فقط یک بار می‌رود، و مشتری‌ای که پولش را داده دیگر پیامک نمی‌گیرد.
از زمان راه‌اندازی فروشگاه جدید هیچ کد تخفیفی اعمال نمی‌شد. کد درست بود و سرور تاییدش می‌کرد، ولی صفحه تسویه پاسخ را اشتباه می‌خواند و بی‌صدا ردش می‌کرد — بدون هیچ پیغام خطایی، انگار کد را وارد نکرده باشید. حالا درست شده و کد داخل پیامک بازیابی هم خودکار اعمال می‌شود.
در «بازاریابی ← سبدهای رها شده» زبانه تازه «پیام‌های ارسال‌شده» می‌گوید کدام تماس رفته، مشتری چه متنی خوانده، لینک را باز کرده یا نه، و اگر خرید کرده کدام سفارش بوده. پیام‌های ارسال‌نشده هم با دلیلشان می‌آیند — مثلا «در ساعت سکوت نگه داشته شد» — چون قبلا فرقی بین «چیزی نفرستادیم» و «فرستادیم ولی نگه داشته شد» دیده نمی‌شد.
نگهبان خودکاری که سفارش‌های بی‌پرداخت را لغو می‌کند از فهرست پرداخت‌ها شروع می‌کرد نه از سفارش‌ها، پس سفارشی که در لحظه رفتن به درگاه خطا خورده بود دیده نمی‌شد و کالایش قفل می‌ماند. حالا از خود سفارش شروع می‌کند. پرداخت‌های نیمه‌کاره سفارش‌های تسویه‌شده هم که تا ابد «در انتظار» می‌ماندند بسته می‌شوند، مگر وقتی درگاه بگوید پول گرفته شده.
جدول کانال‌ها هر منبع را جدا نشان می‌دهد، ولی سوال «چند درصد فروشم از شبکه‌های اجتماعی می‌آید؟» هیچ ردیفی برای جواب نداشت و باید با چشم جمع می‌زدید. حالا یک نوار خلاصه بالای جدول سهم هر دسته را با درصد و تعداد سفارش نشان می‌دهد.
در «سئو ← سلامت» کارتی هست که می‌گوید در ۳۰ روز گذشته هر ربات چند بار سراغ فروشگاه آمده و چند بارش صفحه محصول بوده. مهم‌ترین چیزش تفکیک است: ربات «پاسخ‌دهنده» وقتی می‌آید که کسی سوالی پرسیده و قرار است به سایتی ارجاع داده شود، ولی ربات «آموزش» فقط برای یادگیری مدل می‌خواند و مشتری نمی‌فرستد.
ستون «جستجوی AI» تا امروز فقط شکل متن را می‌سنجید — طول پاراگراف، زیرتیتر — پس یک متن خوش‌فرم ولی بدون هیچ شاهدی نمره کامل می‌گرفت. حالا سه چیز دیگر هم شمرده می‌شود: یک عدد مشخص، ارجاع به منبع، و نقل یک جمله مستقیم. رایا خودش عدد یا منبع نمی‌سازد، چون عدد ساختگی یعنی ادعای نادرست به نام فروشگاه شما.
این دو فیلد ذخیره می‌شدند و در گزارش اسکیمای پنل هم دیده می‌شدند، ولی خود صفحه فروشگاه اصلا نمی‌خواندشان — یعنی اگر «بدون داده ساختاری» را انتخاب کرده بودید، همچنان منتشر می‌شد. حالا هر چهار صفحه این تنظیم را رعایت می‌کنند: نوعش را عوض کنید، یک فیلد اشتباه را حذف کنید، یا پرسش‌وپاسخ اختصاصی اضافه کنید.
دکمه قدیمی «مسدود کردن ربات‌های AI» هر دو نوع را با هم می‌بست — هم آنکه فقط برای آموزش مدل می‌خواند، هم آنکه همان لحظه می‌آید تا در جواب کاربر به شما ارجاع بدهد. حالا در «سئو ← فنی» یک انتخاب ساده دارید: «اجازه به همه» (پیش‌فرض)، «فقط پاسخ‌دهنده‌ها» یا «مسدود کردن همه». فهرست ربات‌ها خودکار به‌روز می‌ماند.
چت‌جی‌پی‌تی، پرپلکسیتی، جمینای و کلاد هرکدام یک ردیف جدا زیر «ارجاع» بودند، کنار وبلاگ‌ها و سایت‌های متفرقه، پس سوال «چند درصد بازدیدم از جواب‌های هوش مصنوعی می‌آید؟» جوابی نداشت. حالا گروه «دستیارهای هوش مصنوعی» را دارید. سفارش‌های قدیمی هم در همین گروه دیده می‌شوند.
کارت «سلامت تصویرها» بالای فهرست محصولات چهار چیز را می‌شمارد: بدون تصویر، تصویر شاخص کوچک‌تر از ۸۰۰ پیکسل، بدون متن جایگزین، و تک‌عکسی. روی هر کدام بزنید فهرست همان‌جا فیلتر می‌شود. کنار هر عدد درصدش هم می‌آید: اگر مشکلی تقریبا کل کاتالوگ را گرفته باشد، کارت صریح می‌گوید این یکی با اصلاح تک‌تک درست نمی‌شود.
هر جای پنل که تصویر می‌خواهید همان یک پنجره باز می‌شود و حالا سه زبانه دارد: کتابخانه رسانه، آپلود جدید، و «ساخت با رایا» — یعنی عکس ساده گوشی را همان‌جا تمیز می‌کنید بدون بیرون رفتن از فرم. تا خودتان تایید نکنید چیزی جایگزین نمی‌شود و تصویر قبلی پاک نمی‌شود. پنجره ویرایش تصویر هم که محصول و نوشته دو نسخه متفاوت داشتند، یکی شد.
اولین باری که مشتری در هر بازدید روی جستجو یا سبد می‌زد، چند صد میلی‌ثانیه هیچ اتفاقی نمی‌افتاد و بعد کشو ظاهر می‌شد — روی اینترنت موبایل بیشتر. حالا وقتی صفحه آماده شد و مرورگر بیکار بود این چهار کشو در پس‌زمینه آماده می‌شوند. کشیدن انگشت روی فهرست داخل کشو هم دیگر آن را نمی‌بندد.
روی موبایل لمس لوگو، کارت محصول و ردیف‌های منو هیچ واکنشی نداشت، پس مشتری فکر می‌کرد نگرفته و دوباره می‌زد. حالا هر چیز قابل زدن همان لحظه کمی کم‌رنگ می‌شود و کنترل‌های کوچک کمی فرو می‌روند. این با نشانگر بارگذاری فرق دارد: این می‌گوید «زدنت را دیدم»، آن می‌گوید «دارم صفحه را می‌آورم».
مشتری‌ای که در موبایل از نوار پایین روی «پروفایل» می‌زد به صفحه ورود می‌رسید و آنجا گیر می‌کرد: هیچ دکمه بستن یا بازگشتی نبود. حالا هر پنجره‌ای که عنوان ندارد دکمه بستن خودش را دارد. محتوای همان پنجره هم که از بالای صفحه بیرون می‌زد درست شد — این برای همه کشوهای پایین سایت اصلاح شد.
این افکت روی گوشی گران تمام می‌شد و کشوها را کند می‌کرد؛ و چون هفته پیش فقط محوشدگی خاموش شده بود و نیمه‌شفافی مانده بود، متن صفحه از پشت پنل‌ها دیده می‌شد و خواندن سخت بود. حالا هر سطح رنگ توپر خودش را دارد و عمق با سایه و خط نشان داده می‌شود. رنگ‌ها از تنظیمات ظاهر خود فروشگاه می‌آیند.
هفت روشن — استودیوی سفید، مرمر، تراورتن، حجم‌های گچی، کتان چین‌دار، سایه برگ و شیشه راه‌راه — و سه تیره برای سرم و عطر. فرقشان با قبلی‌ها این است که خودشان عکس‌اند نه توصیف نوشتاری، پس صحنه هر بار دقیقا همان چیزی است که در کارتش می‌بینید. هر کدام برچسب دارد که روشن است یا تیره و برای عکس اول دیجی‌کالا مناسب هست یا نه.
وقتی مشتری کادر جستجو را باز می‌کرد و هنوز چیزی ننوشته بود، دو فهرست جلویش بود — روی گوشی یعنی یک دیوار دکمه پیش از آنکه فرصت کند تایپ کند. «جستجوهای پرطرفدار» کامل برداشته شد و دسته‌بندی‌ها به چهار مورد پرمحصول محدود شد. کدام چهارتا خودکار انتخاب می‌شود، پس با رشد فروشگاه به‌روز می‌ماند.
این دکمه هشت پیکسل پایین‌تر از خود نوار می‌نشست و با اسکرول جابه‌جا به نظر می‌رسید، چون موقعیتش از یک جعبه حساب می‌شد و موقعیت نوار از جعبه‌ای دیگر. حالا هر دو در یک ردیف کنار هم‌اند. جای دکمه هم به سمت راست منتقل شد تا با جهت خواندن فارسی هماهنگ باشد.
برگرداندن یک سفارش لغوشده بدون هیچ بررسی از موجودی کم می‌کرد، پس اگر در این فاصله مشتری دیگری همان کالا را خریده بود موجودی بی‌صدا منفی می‌شد. حالا اگر کفاف ندهد انجام نمی‌شود و نام قلم کم‌آمده را می‌گوید. پنجره «افزودن محصول» هم تنوع‌ها را با موجودی هرکدام نشان می‌دهد، و کالای سفارش لغوشده بلافاصله قابل خرید می‌شود.
زدن «+» اول کل فهرست سبد را با یک چرخنده بزرگ جایگزین می‌کرد و بعد از دو رفت‌وبرگشت با سرور عدد عوض می‌شد — روی اینترنت موبایل نزدیک یک ثانیه هیچ چیز پیدا نبود. حالا عدد همان لحظه عوض می‌شود و هماهنگی با سرور پشت سرش انجام می‌گیرد. اگر سرور نپذیرد، فقط همان ردیف برمی‌گردد و پیام خطا می‌آید.
مشتری روی چیزی می‌زد و تا باز شدن صفحه بعد هیچ اتفاقی نمی‌افتاد، پس مخصوصا روی موبایل فکر می‌کرد کلیکش نگرفته و دوباره می‌زد. حالا با هر کلیک همان نشانگر بارگذاری که در «تنظیمات ← حالت انتظار» انتخاب کرده‌اید می‌آید، و هر صفحه هم صفحه انتظار خودش را دارد که شکلش شبیه محتوای همان صفحه است. صفحه‌ای که خیلی سریع باز شود چیزی نشان نمی‌دهد تا بی‌جهت چشمک نزند.
برای مدت کوتاهی، آدرسی که وجود نداشت به گوگل می‌گفت «این صفحه سالم است» در حالی که رویش نوشته بود «صفحه پیدا نشد» — و گوگل چنین صفحه‌ای را از فهرستش بیرون می‌اندازد. علتش این بود که صفحه انتظار باعث می‌شد پاسخ زودتر از تصمیم «این آدرس وجود دارد یا نه» شروع شود. ترتیب درست شد.
واحد «تومان» در سبد از عددش جدا افتاده بود و ته ردیف تنها می‌ماند؛ حالا کنار خود مبلغ می‌نشیند. کلمه‌های تاکیدی صفحه اصلی که با طیف رنگی روی حروف نوشته می‌شدند و در فارسی محل اتصال را لک می‌انداختند، یک رنگ ثابت با زیرخط ملایم شدند. کادر ایمیل خبرنامه هم که برای صفحه‌خوان فقط «یک کادر» بود، نام گرفت.
اگر فروشگاه شما از وردپرس مهاجرت کرده، آدرس عکس‌های قدیمی هنوز در گوگل ایمیج مانده و همه به «پیدا نشد» می‌خوردند؛ حالا هر کدام به همان فایل در کتابخانه رسانه هدایت می‌شود. صفحه‌بندی دسته‌های تودرتو، صفحه‌های ثابت و فهرست برندها هم درست هدایت می‌شوند. آرشیوهای بی‌معادل صادقانه «حذف‌شده» اعلام می‌شوند تا گوگل بیرونشان بگذارد.
تا امروز هر سطح فقط یک کار می‌کرد: ضریب امتیاز — یعنی مشتری طلایی موقع پرداخت هیچ فرقی با بقیه نداشت. حالا برای هر سطح می‌توانید تخفیف دائمی با سقف خودتان و ارسال رایگان تعیین کنید، یا به‌جای امتیاز کش‌بک بدهید. تنزل سطح هم اضافه شد، ولی امتیازهای کسب‌شده هرگز با آن نمی‌سوزند. همه پیش‌فرض خاموش‌اند.
اگر متن دکمه اطلاع‌رسانی را بلند نوشته بودید، دکمه از کادرش بیرون می‌زد و کل صفحه اسکرول افقی می‌گرفت؛ حالا روی موبایل شماره و دکمه زیر هم می‌نشینند. در سافاری آیفون هم پایین هر صفحه یک نوار سفید اضافه دیده می‌شد که حذف شد — در بیش از بیست صفحه سایت، نه فقط یکی.
بساز، بفروش، اوج بگیر.
از روز اول، یک تیم و یک پلتفرم کامل کنارت است؛ تو بفروش، بقیه‌ش با ما.
بی‌کمیسیون روی فروش · رایا از روز اول
